BİR BİLSEN
Seni sevmek ne kadar güzel bir bilsen,
Bir annenin sıcacık kucağı kadar huzurlu,
Bir bebeğin ilk gülümsemesi kadar doğal,
Dört mevsimi bir arada yaşamak kadar renkli,
Hayatın gazyesine ulaşmak kadar anlamlı,
Bir bilsen seni sevmenin ne kadar güzel olduğunu.
Yaşarken, uğrunda ölecek kadar bağlanan,
Ve ölürken, sevgisine yaşayan,
Ruhsal intiharlarda başıboş bırakılan,
Yılmayan, yıkılmayan, özelemle yanan, tutuşan,
Bir bakışın, bir gülüşün hayaliyle canlanan,
Sevgisi kendinde gizli bir yüreğin,
Bir bilsen sevmenin ne kadar büyük olduğunu.
Ayrı sevmeler, ayrı sevgililer,
Ve hayallerde, ilk canlılığında sevişme
Yokluğunda, varlığı arzulananlar
Ve varlığında yok olmak istenenler
Ayrı mizaçlar, ayrı bedenler,
Gelenler, gidenler,
Uzaklaştıkça yakınlaşanlar, yakınlaştıkça fosilleşenler.
Ve fosillerin yanında yanında, antika tadında bir uzağı sevmeler.
Eşsiz tadım, unutulmaz duygum,
Bir bilsen, seni sevmenin ne kadar zor olduğunu.
İşte karşımdasın!... İşte sevgimin büyüsü,
Pırıl pırıl saçların ellerimde,
Kokun avuçlarımda,
Gözlerimde eriyor gözlerin,
Ve duruşun oturmuş yüreğime.
Ellerim ellerinde, gönlüm sana kilitli.
Aşkına hükümlü bir mahkum gibiyim.
Uzun ince bir yoldayım sanki,
Sonra gelemiyorsun gönül mahdumum
Bir bilsen seni sevmenin, ne kadar büyük bir haz olduğunu...