DELİ GÖNÜL
Of deli gönül!... Bilmem ki neylersin,
Yaradılan bir kulu, ne de güzel eylersin.
Ah'lar çeksen, karlı dağlar erir mi bilmem,
Uğrunda yandığın dönüp gelir mi bilmem.
Hapsolduğun yangının, od'u sende tüter mi?
Uğur kuşun hasretle, kanat çırpıp öter mi?
Rayihası farklıdır, ne gül, ne lale, ne kardelen,
Lal eder seni her dem, budur sana dar gelen.
Uzun ince bakışlı, yüzü allı pulludur,
Boyu süslü nakışlı, aslı İstanbulludur.
Ay tutar bir elinde, öbüründe güneşi,
Yanağı aldan da al, cennettedir bir eşi.
Limandan kalkan gemi, sanki çıkmış harplerden,
Ağır ağır kaybolurken rumuz yazar harflerden...